Gedurende Atelier ben ik bezig geweest met zeer persoonlijk en therapeutisch werk dat dichtbij mij staat. Om te beginnen uit te leggen wat dit werk voor mij betekent moet je eerst weten dat de relatie met mijn moeder altijd zeer ingewikkeld is geweest door een veelvoud aan vormen van misbruik; fysiek, emotioneel en seksueel. De thuissituatie kende zich door onveiligheid, trauma, mishandeling, verslaving, misbruik, en onmacht. Op 15 jarige leeftijd ben ik uit huis geplaatst door jeugdzorg en ben ik no-contact gegaan met mijn moeder en praktisch de rest van mijn familie.

Annick Smit

Mijn moeder Annick Smit was een zeer intelligente vrouw, geboren en getogen Amsterdammer. Zij heeft haar middelbaar onderwijs gevolgd aan het Barlaeus Gymnasium met Latijns en Grieks. Afgestudeerd doctorandus aan Europese studies van het UVA en meegewerkt aan diverse archeologische opgravingen. Ze kon naar mijn schatting 7 talen spreken  en dan heb ik nog geen programmeertaal meegerekend. Ze heeft geleerd en gewerkt bij grote innovatieve tech bedrijven van haar tijd zoals IBM. Zij had haar eigen computer bedrijf opgericht onder de naam ACSAS (Automated Computer Systems And Service) omdat zij autonoom en zelfstandig wilde zijn. Dit heeft iets te maken met haar enorme eigenwijsheid en grote bek. Ze had ook een grote interesse in biologie, astronomie, aardrijkskunde, natuurkunde en tal van andere wetenschappen en kennisgevingen. Echter schuilde onder dit alles ook een onvermogen om zich kwetsbaar op te stellen

De band met mijn moeder is vanaf de geboorte moeilijk geweest en ik begin nu verhalen te horen dat zij aan een post natale depressie geleden zou kunnen hebben. In spirituele openbaringen is het tot mij gekomen dat vanuit haar perspectief mijn geboorte haar pijn heeft gedaan en in de kern boos is geweest. Zij hield wel van mij op haar manier maar was onmachtig mij liefde op een gezonde manier te geven. Zolang ik haar heb gekend leed zij een ernstige alcohol verslaving en ze was al ver daarvoor op jongmens leeftijd begonnen met drinken. Het veranderde haar in een monster. Onder haar verslaving schuilde wanhoop, enorme pijn en onerverkt/onbesproken trauma. De alcohol leverde een verdoving, kreeg haar meer en meer in zijn greep en trok haar weg van ons. Vrienden en vriendinnen verbraken contact uit onmacht. Een leven lang alcohol verslaving heeft uiteindelijk het eind van haar leven ingeluid op 14 september 2023. Zij is gecremeerd op 56 jarige leeftijd. En hiermee is ook de vloek van het monster dat zij was geworden over mij verbroken.

Haar dood luidde mijn proces van rouw en heling in waar ik nog steeds midden in zit. Haar overlijden was dan 14 september 2023 maar mijn moeder was ik al veel eerder verloren. Zo bevond ik mij met haar al die jaren in een soort vagevuur. Ik droeg deze pijn al die jaren als een open wond. Een wond die was gaan ontsteken, etterend en met pus gevuld. Tethered aan de figuur wie ooit mijn moeder was. Zoals Harry Potter zijn litteken verbonden was tot Voldemort, of Tolkien’s Frodo een wond bleef voelen. Met haar dood kon ik eindelijk beginnen met het helen van mijn verleden, haar misbruik en het verlies van mijn moeder.

In real life

in de tijd vlak na haar overlijden zijn er twee boeken geweest die een enorme steun boden in de onduidelijke warrige verzameling van tegenstrijdige emoties en gedachten. Het eerste genaamd “in Real Life” is een autobiografie van Joey Graceffa. Hij is een online persoonlijkheid, acteur, artiest, zanger, schrijver en YouTuber en meer. Mijn eerste kennismaking met hem was door middel van zijn YouTube videos waarin hij zijn leven deelde met de wereld. Joey was een homoseksueel/queer persoon wat voor mijn jongere zelf een bron van hoop, steun en herkenning bood. In deze tijd zat ik zelf nog in de kast en was ik aan het ontdekken wie ik was. Ik keek zijn videos en die van andere gay voorbeelden eerst in het geheim, als de dood dat iemand achter mijn identiteit zou komen. Hij was een voorbeeld voor me ondanks dat hij nog niet openlijk uit de kast was. Er was online speculatie genoeg en ik wist het vrijwel zeker. Toen was daar die video waarvan ik onmogelijk in woorden kan uitdrukken wat die voor mij betekende. Joey kwam openbaar uit voor zijn identiteit in zijn muziekvideo “Don’t wait”.

//www.youtube.com/embed/Kcwo_mhyqTw?si=JECOaavAbYnXocxp

https://youtu.be/Kcwo_mhyqTw?si=JECOaavAbYnXocxp .

Hij toonde zijn toenmalige liefde en kondigde ook zijn autobiografische boek “in real life” aan welk ik natuurlijk moest hebben. De blik in zijn leven, het zien dat gay geluk bestaat heeft op meerdere momenten mede voorkomen dat ik mijzelf van het leven beroofd heb. Moed om mijn authentieke zelf te zijn ondanks de gruwelijke pesters op school nam toe en ik kwam uiteindelijk uit de kast. Ik zwoor nooit meer mezelf op te offeren of kleiner te maken ten behoeve van wie dan ook, nooit een stukje van mezelf te ontkennen of te verbergen, Fuck jullie allemaal!

Ik heb enkele pogingen gedaan maar ik ben toenmalig nooit verder gekomen dan ongeveer 50 bladzijden in het boek, de Engelse taal was toen nog te ver gegrepen voor mij om echt te volgen. En met mijn uithuisplaatsing op 15 jarige leeftijd zijn mijn spullen achtergebleven in het ouderlijk huis waaronder dit exemplaar. Na mijn moeders overlijden stond ik als erfgenaam samen met mijn vader voor de taak het huis leeg te halen. Zij waren overigens gescheiden al kwam mijn vader nog bijna dagelijks om voor haar te zorgen. Zo vond dit boek zijn weg terug naar mij op precies het juiste moment. Op dat moment ervaarde ik een boodschap van de kosmos, synchronisaties, alles heeft zich zo moeten ontrafelen. Mijn hogere zelf heeft mij dit boek achter gelaten voor mezelf om terug te vinden toen het nodig was. Later ervaarde ik steeds meer momenten waar mij duidelijk werd hoe vaak mijn spirituele/energetische zelf voor mij heeft uitgekeken door mijn leven heen. Ik heb een guardian angel, en die guardian angel dat ben zelf. Een hand uitgestoken dwars door de 4e dimensie losgebroken van lineaire tijd. Quantum entanglement, retro causality, astral projection.

Nu was ik er klaar voor om dit boek te lezen en ik moest dit doen, memories kwamen terug van een tijd lang vergeten en verdrukt. Wat bleek… Joey zijn moeder is ook alcoholiste. Hij schrijft over zijn jeugd, thuis en de moeilijkheden die hij meemaakte. Hoe zijn moeder onder haar verslaving was en wat dit voor hem betekende. Het was alsof ik mijn leven opgeschreven zag staan, al klopte niet alle details en miste er wat stukken. In rap tempo las ik door en ik dook opnieuw in zijn YouTube videos en muziek. Ditmaal ontdekte ik “Letting you go”, waarin hij met muziek en video laat zien wat haar verslaving betekende. Ik heb dit nummer laten spelen op de uitvaart na het opvoeren van mijn eulogie/toespraak.

//www.youtube.com/embed/tZSxe1vimA8?si=7Iik2bI_zKod9TXJ

Im glad my mom died…

In deze periode kwam ik ook interviews tegen met Jennette McCurdy, actrice die Sam speelde in Nickelodeon serie I Carly, hier vertelde zij over haar autografische boek getiteld “I’m glad my mom Died”. Horen te krijgen van haar relatie met haar moeder en haar ervaringen over therapie hadden mij geprikkeld te gaan lezen. Wederom een enorme steun gevonden in het herkennen van delen van mijn verhaal in dat van iemand anders. Het is opzich al een enorm eenzame ervaring om (op jonge leeftijd) een ouder te verliezen. Voeg daar een laag aan complexiteit aan toe dat je moeder je misbruikt/mishandeld heeft maakt dat des te eenzamer. Het is simpelweg (gelukkig) geen maatschappelijke norm, gelukkig hebben de meeste mensen een liefdevolle band met hun moeder. Weliswaar met elk diens moeilijkheden en misverstanden.

Ook ik ben blij dat mijn moeder nu dood is. Sinds haar overlijden is mijn relatie met haar verbeterd, door spirituele practices heb ik een connectie met haar. Heb ik visions verkregen dat zij als energie/ziel heelt. Met somatisch gerichte therapie ben ik zelf ook alles aan het doen om te helen en te floreren en zo kan ik steeds meer de goede dingen herinneren aan mijn moeder. Haar zien door de verslaving heen.

Rouw En seksueel misbruik 

De rouw om een ouder is ontzettend zwaar opzich, maar dan is het ook nog zo ik seksueel trauma heb van haar. Hoe kun je nou rouwen en verdrietig zijn om je verkrachter? Logischerwijs zou het een de ander opheffen maar zo werkt de psyche niet. Emoties zijn niet logisch, niet binair maar een spectrum en fluïde. Om de delen van mezelf welke tegenstrijdige verlangens en gevoelens hadden te verenigen en integreren met elkaar heb ik ze als uitgangspunt genomen voor een keramiek herdenking-sculptuur voor mijn moeder, mezelf en het seksueel misbruik. Want rouwen doe ik niet alleen om haar, maar ook om wie ze had kunnen zijn. Rouwen doe ik om mezelf en de verschillende lagen van mezelf die ik door de tijd heen geweest ben en ook verloren heb.

Symboliek en betekenis 

Het koraal rif houdt voor mij een meervoud aan betekenissen tot zowel haar overlijden als het seksueel misbruik;

allereerst staat het voor hoop en vrijheid van mijn eigen leven in het licht van haar verleden. De klei waarvan ik de rots heb gevormd heb ik vermengd met de as van mijn moeder. Voor de klei waarvan het koraal is gevormd is dit niet het geval. Zo vormt zij het fundament waaruit het kleurrijke koraal voortkomt En floreert. In het koraal herken ik mijzelf als en kleurrijke verschijning. Het koraal kan zich echter niet ontkoppelen van de rots, en zo ook kan ik niet ontkomen aan wie mijn moeder was of wat zij mij heeft aangedaan. Haar leven is dan wel voorbij maar voor mij zit er een vol leven. Ik kan floreren in al mijn kleuren!

Het koraal in onze zeeën  staat onder stress doordat wij ons klimaat vervuilen. Deze vervuiling van het ecosysteem leidt tot het uitsterven van grote gebieden koraal. Dit is niet zo heel erg anders als noem mijn mijn moeder haar eigen innerlijke ecosysteem vervuilde met de alcohol, wat uiteindelijk heeft geleidt tot een ‘complete system collapse’ waaraan zij is overleden.

[koraal en onderwater zee wereld heeft sensuele lading door de vormen en bewegingen]

[vulva koraal] -geplaatst rondom en bovenop de [grot]

[grot formatie, grot is een van de eerste omschrijvingen welke ik in therapie heb gebruikt om de ervaring van het seksueel misbruik en contact met mijn moeders vulva te omschrijven]

[thysrsus staf, fallus symbool, staf van Dionysus]

[God Dionysus] – [wedergeboorte, seksuele kracht, moeder gered uit hiernamaals]